راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است / کهکشانها نخی از وصلۀ نعلین علی است

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید  / « ها علیٌٌ بشرٌ کیف بشر » می گوید ...

یا علی از تو چه گویم ، زبان قاصر و الکن مـــرا نشاید گفتن از عالی اعلایی چو تو ... نشناختند و نشناختیم تو را ؛ چونانکه حضرت رسول فرمود : یا علی ! هیچ کس جز خدای و من ، چنانکه باید تو را نشناخت ...

همچو شمایی که در محراب عبادت و با فرق شکافته دست از نماز برنداشتی و آن را به پایان بردی و چون فرزندت حسن به سویت شتافت فرمودی " یا حسن بایست و با مردم نماز بگذار ... " 

که فرمودی : شما را به تقوی و ترس از خدا سفارش می کنم و این که دنیا را نطلبید اگر چه دنیا شما را بخواهد ... امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید ( و الا ) اشرارتان بر شما حکمرانی کنند و آنگاه شما (خدا را برای دفع آنها می خوانید) و او دعایتان را پاسخ نگوید ...

و باز در فرازهایی از نهج البلاغه ؛ درّی فراتر از سخن انسان و فروتر از سخن خدا و در خطبۀ 16 فرمودی :

سوگند به کسی که محمد را به حق فرستاده است ،در غربال آزمایش به هم در آمیخته و غربال می شوید تا صلاح از فاسد جدا گردد یا همانند دانه هایی که در دیگ می ریزند تا چون به جوش آید ، زیر و زبر شوند . پس پست ترین شما بالاترین شما شود و بالاترین تان ، پست ترین تان . واپس ماندگان تان پیش افتند و پیشی گرفتگان تان واپس رانده شوند .

بدانید که خطاکاری ها همانند توسنان چموش و سرکش اند که خطاکاران را بر آنها سوار کرده اند . آن اسبان لجام گسیخته به ناگاه می تازند و سواران خود را به آتش دوزخ سرنگون می کنند و بدانید که پرهیزگاری ها همانند اسبان رام و نجیب اند که پرهیزگاران را بر آنها سوار کرده و افسارها به دست سواران داده اند و آن اسبان سواران خود را به بهشت داخل می کنند ؛

حقی است و باطلی . گروهی هوادارن حق اند و گروهی پیروان باطل . اگر پیروان باطل سروری یابند چه شگفت که از روزگاران دیرین شیوه چنین بوده است و اگر شمار هواداران حق اندک است ، بسا روزگاری رسد که افزون گردد ، ولی کم اتفاق اوفتد که آنچه پشت کرده بار دیگر روی بنماید ..

و هر که با حق بستیزد ، خود تباه شود . نادان را همین در نادانی بس که مقدار خویش نمی شناسد . ستونی که بر بنیان تقوا استوار گردد هرگز فرو نریزد و کشته ای که به آب تقوا سراب گردد ، تشنه نماند ...

و ... در شب بیست و یکم چو بدن مبارکت به زهر تیغ نامردمان رنجور و نحیف گشت ، وصیتی نمودی از برای تمامی آحاد بشر:

چون دنیا محل حوادث است ، بنابراین خود را گرفتار آمال و آرزو مکنید و همیشه در فکر مرگ و جهان آخرت باشید ؛

ای فرزندان من ! از مصاحبت فرومایگان و ناکسان دوری کنید و با مردم صالح و متقی همنشین باشید ، اگر در زندگی امری پیش آید که پای دنیا و آخرت شما در میان باشد ، از دنیا بگذرید و آخرت را بپذیرید ، در سختی ها و مشکلات روزگار متکی به خدا باشید و در انجام هر کاری از او استعانت جویید ...

.

.

... و علی ( ع ) مجدد از هوش رفت و پس از لحظه ای تکانی خورد و به حسین ( ع ) فرمود : پسرم ! زندگی تو هم ماجرایی خواهد داشت ، فقط صابر و شکیبا باش که ان الله یحب الصابرین .

_{شعر از:}

_{سید حمیدرضا برقعی}